سخنان حضرت مهدي (عليه السلام) در روز ظهور

حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) پس از ظهور و پيش از قيام خطبه‏اي ايراد خواهد كرد. امام باقر (عليه السلام) فرمود:
قائم، آن هنگام]= ظهور[ در مكه است. پشت به بيت‏اللّه الحرام تكيه داده چنين ندا كند:
«اي مردم! ما از خدا ياري مي‏طلبيم و از مردمي كه دعوت ما را اجابت كنند. ما اهل بيت پيامبرتان، محمد هستيم و سزاوارترين مردم به خدا و به محمد (صلي الله عليه و آله و سلم)، هر كس در بارة آدم با من احتجاج كند، بايد بداند كه من نزديك‏ترين كس به آدمم. هر كس دربارة نوح با من به گفت‏وگو برخيزد، بداند كه من سزاوارترين كس به نوحم. هر كس در بارة ابراهيم با من احتجاج كند، بداند كه شايسته‏ترين مردمان به ابراهيمم. هر كس در مورد محمد (صلي الله عليه و آله و سلم) با من محاجه نمايد، بداند كه من نزديك‏ترين مردمان به محمدم. هر كس دربارة پيامبران بــا من گفت‏وگو كند، من سزاوارترين مردمان به پيامبرانم. آيا خداي تعالي در كتاب خويش نمي‏فرمايد:
 

از محل‌هاي فرماندهي حضرت مهدي (عليه السلام) هنگام ظهور

در روايات فراواني تعبير "فسطاط" به معناي خيمة بزرگ، جايگاه فرماندهي و هدايت نيروها، به وسيلة حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) در هنگام ظهور ياد شده است. امام صادق (عليه السلام) فرمود:
… پس هر كس امام خود را شناخت همانند كسي است كه در خيمة قائم (عجل الله تعالي فرجه الشريف)باشد.

امام باقر (عليه السلام) فرمود:

براي كسي كه در انتظار امر ]فرج و ظهور[ ما مرده است، زياني نيست [چه زياني است] كه در ميان خيمة حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) نمرده است.

«خُروج دابةالارض» به معناي بيرون آمدن جنبندة زمين‏است. اين‏پديده، هم در روايات شيعه و هم در روايات اهل سنّت، مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان «اَشراط السّاعة» و يكي از نشانه‏هاي نزديك شدن قيامت ياد شده است.
پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم)، فرمود:
ناگزير، ده چيز پيش از قيامت رخ خواهد داد: سفياني، دجّال، دود، دابه، خروج قائم، طلوع خورشيد از مغربش، نزول عيسي‌ بــن مريم، خســف بــه مشرق، خسف به جزيرةالعرب و آتشي كه از قعر عدن خارج مي‏شود و مردم را به سوي محشر مي‏برد.