اسماعيل نوبختي
 
«ابوسهل، اسماعيل بن علي نوبختي»، از دانشمندان بزرگ شيعه بوده که در سالهاي 237 تا 311 هجري قمري مي زيسته است. وي يکي از متفکّران و متکلّمان برجسته جهان تشيّع، در قرق سوّم، است که او را در شمار «فلاسفه ي شيعه» ثبت کرده اند. از وي بيش از 30 تأليف، در رشته هايي چند از علوم عقلي کلامي و تحقيقي بر جاي مانده است. («فلاسفه شيعه»، ص 172)
اين عالم فيلسوف و متفکّر بزرگ، از اصحاب حضرت امام حسن عسکري عليه السلام و آخرين کسي است که در عهد آن حضرت، به ديدار حضرت ولي عصر عليه السلام نائل شده است.
«ابوسهل» در واپسين لحظات زندگي حضرت عسکري عليه السلام به ديدار امام رفت و در حالي رسيد که امام مي خواستند کاسه اي را که در آن مَصْطَکي (چيزي شبيه سَقّز که از ساقه ي درخت مصطکي بيرون مي آيد) با آن جوشيده بود ميل کند و از شدّت بيماري قادر نبودند و از فرزندش حضرت مهدي (عج) خواستند که او را ياري کند.
حضرت قائم (عج) کاسه را به دست مبارک گرفته، پدر بزرگوارش را ياري کرده تا آن را تناول فرموده است. آنگاه فرمود: «مرا آماده ي نماز کنيد» حضرت حجّت (عج) ايشان را ياري کرد تا اينکه وضو ساخت و خطاب به فرزند بزرگوارش فرود:
«مژده باد تو را، فرزندم! تو «صاحب الزّمان»، «مهدي» و «حجّت الله» در روي زمين هستي. تو پسر و جانشين من هستي...»
ابو سهل مي گويد: «سخنان امام حسن عسکري عليه السلام پايان يافت و همان لحظه جان به جان آفرين تسليم کرد.» («بحار الانوار»، ج 52، ص 16)

فضل بن شاذان
 
«ابو محمّد، فضل بن شاذان أزْدي» از اصحاب امام رضا عليه السّلام بود. وي عمر طولاني و با برکتي داشته است. «فضل بن شاذان»، 180 جلد کتاب در دفاع از حريم تشيّع نوشته، که يکي از آنها کتاب «الغيبة» پيرامون امام قائم (عج) است.
وي در سال 260 هجري قمري در گذشت. («رجال»، شيخ طوسي، ص 420)

فضل بن يحيي
 
«فضل بن يحيي طيّبي» نويسنده قرن هفتم است. وي اهل کوفه و مقيم «واسط»بود و به شغل کتابت اشتغال داشت. و جزء دوازده نفري است که «کشف الغمّه» را در حضور مؤلّفش (علي بن عيسي اربلي) فرا گرفتند.
او در تاريخ 11 شوّال 669 هجري قمري، مشروح داستان «علي بن فاضل مازندراني» که در جزيره خضراء به خدمت امام قائم (عج) مشرّف شده است را از زبان خودش (علي بن فاضل) در حلّه شنيده و آن را در کتابي به نام «الجزيرة الخضراء» گردآوري کرده است.
اين کتاب مورد توجّه علماي شيعه واقع شده و آن را در کتابهاي خود درج کرده يا به آن استناد نموده اند. تاريخ وفات «فضل» در دست نيست، فقط مشخّص است که وي تا سال 699 هجري قمري زنده بوده است. («جزيرة الخضراء»، ص 53 و 193)

«شيخ زين الدّين، علي بن فاضل» اهل مازندران و از شهرکي به نام «إبْريم» بود. («نجم الثّاقب»، ص 296)
وي يکي از شيوخ صالح باورع و ساکن نجف اشرف بود که در حدود سال 690 ه.ق طي يک ماجرائي که خودش نقل کرده است وارد«جزيره خضراء» شده و در آنجا با ياران خاصّ آن حضرت به گفتگو نشسته است.
«علي بن فاضل»، داستان خود را به طور مفصّل همراه با مسائلي در کتابي به نام «الفوائد الشّمسيّة» آورده است.
خلاصه ماجرا از زبان علي بن فاضل مازندراني: