با آنکه مسئله مهدي منتظر چنان در ميان دانشمندان اهل سنت شهرت داشته، و موضوع به قدري مسلم بوده است که نمي بايد جاي ترديد براي کسي باقي گذارد.

مع الوصف جاي بسي تعجب و مايه کمال تأسف است که موضوعِ به اين روشني را برخي از متعصبان آنها مخدوش نموده اند و کساني مانند احمد امين و المهدي و المهدويه في الاسلام، و سعد محمد حسن در المهدويه في الاسلام، و فريد وجدي در دائرة المعارف خود مسلم وطنطاوي در تفسير الجواهر، و محمد عبداللّه عنان در مواقف حاسمه، و غير اينان، پس از گذشت چهارده قرن از اين واقعيت، تمام مطالب کتابهاي خود را ناديده گرفته، و مسئله مهدي را افسانه اي پنداشته اند که فقط شيعه معتقد به آن است!« اينک به گروهي ديگر از اين مخالفان مي پردازيم.

«بيان»، نام کتاب «سيّد علي محمّد شيرازي» معروف به «باب» است. وي، «بيان» را کتاب آسماني مي دانست و عقيده داشت که اين کتاب را خداوند بر او نازل کرده و بايد مردم مطابق آنچه در آن است، عمل کنند.
او هر چه به ذهن آشفته اش مي رسيد، بدون فکر و تأمّل و بي درنگ به قلم مي آورد و به سرعت مي نوشت. به همين جهت آثار او آنچنان آشفته و نامفهوم و در هم و برهم و مغلوط است که خود بهاييان هم از افشاء و نقل آن جداً خود داري مي کنند.

(«مهدي موعود»، مقدّمه ص 157)

«بهايي»، آييني منشعب از بابيّه است. مؤسس آن «بهاء الله»، و جانشينان او را «بهايي» گويند.

از مدعيان دروغين نيابت حضرت مهدي (عليه السلام) . راوي دروغين و موسس فرقه «نصيريه»

محمد بن نصير نميري، يکي از رقباي محمد بن عثمان بود كه نيابت وي را قبول نداشت و خود مدعي نيابت بود. شيخ طوسي، در اصحاب امام جواد (عليه السلام) دو بار از او نام برده و هيچ شرحي دربارة او نداده است. و علامة حلي‏ نيز، دو جا از او نام برده، مي‏نويسد:
محمد بن نصير نميري کسي است که امام هادي (عليه السلام) او را لعن کرده است.
در جاي ديگر مي‏‌نويسد: ابن غضائري دربارة او گفته است:
محمد بن نصير از نگاه علمي، از فضلاي بصره بود [و از نظر عقيدتي] ضعيف بود. فرقة «نصيريه» را او تأسيس کرده و به او منسوب است.

در رجال کشي نيز شرح حال او مطرح است. به نظر مرحوم كشي امام هادي (عليه السلام) سه نفر را لعن کرده که يکي از آن‌ها محمد بن نصير نميري است. در جــاي ديگــر از عبيدي نقل مي‏کند: