مساله ديدار حضرت مهدي(عج) از مسائل مهمي است كه در طول قرنهاي متمادي قلوب شيعيان مشتاق را به خود مشغول داشته و آنان كه عاشق وصال حضرت بوده اند در اين انتظار سوخته اند و ساخته اند، از اين ميان، شايستگان به مقام ديدار نائل آمده اند و از فيض محضر حضرت ولي عصر(عج) بهره مند گرديده اند و چه زيبا به آرزوي خود رسيده اند.

خوشبختانه براي راهيابي و درك محضر امام عصر(عج) از ناحيه معصومين (عليهم السلام) و راه يافتگان به وصال آن حضرت سفارشهايي شده كه مشتاقان را به مقصود نزديكتر مي سازد و راهنماي آنان براي تشرف به محضر قدسي حضرت مهدي(عج) مي گردد.

حضرت مهدي(عج) در نامه اي كه خطاب به شيخ مفيد مرقوم نموده، فرموده است:

 

اسماعيل نوبختي
 
«ابوسهل، اسماعيل بن علي نوبختي»، از دانشمندان بزرگ شيعه بوده که در سالهاي 237 تا 311 هجري قمري مي زيسته است. وي يکي از متفکّران و متکلّمان برجسته جهان تشيّع، در قرق سوّم، است که او را در شمار «فلاسفه ي شيعه» ثبت کرده اند. از وي بيش از 30 تأليف، در رشته هايي چند از علوم عقلي کلامي و تحقيقي بر جاي مانده است. («فلاسفه شيعه»، ص 172)
اين عالم فيلسوف و متفکّر بزرگ، از اصحاب حضرت امام حسن عسکري عليه السلام و آخرين کسي است که در عهد آن حضرت، به ديدار حضرت ولي عصر عليه السلام نائل شده است.
«ابوسهل» در واپسين لحظات زندگي حضرت عسکري عليه السلام به ديدار امام رفت و در حالي رسيد که امام مي خواستند کاسه اي را که در آن مَصْطَکي (چيزي شبيه سَقّز که از ساقه ي درخت مصطکي بيرون مي آيد) با آن جوشيده بود ميل کند و از شدّت بيماري قادر نبودند و از فرزندش حضرت مهدي (عج) خواستند که او را ياري کند.
حضرت قائم (عج) کاسه را به دست مبارک گرفته، پدر بزرگوارش را ياري کرده تا آن را تناول فرموده است. آنگاه فرمود: «مرا آماده ي نماز کنيد» حضرت حجّت (عج) ايشان را ياري کرد تا اينکه وضو ساخت و خطاب به فرزند بزرگوارش فرود:
«مژده باد تو را، فرزندم! تو «صاحب الزّمان»، «مهدي» و «حجّت الله» در روي زمين هستي. تو پسر و جانشين من هستي...»
ابو سهل مي گويد: «سخنان امام حسن عسکري عليه السلام پايان يافت و همان لحظه جان به جان آفرين تسليم کرد.» («بحار الانوار»، ج 52، ص 16)

«شيخ زين الدّين، علي بن فاضل» اهل مازندران و از شهرکي به نام «إبْريم» بود. («نجم الثّاقب»، ص 296)
وي يکي از شيوخ صالح باورع و ساکن نجف اشرف بود که در حدود سال 690 ه.ق طي يک ماجرائي که خودش نقل کرده است وارد«جزيره خضراء» شده و در آنجا با ياران خاصّ آن حضرت به گفتگو نشسته است.
«علي بن فاضل»، داستان خود را به طور مفصّل همراه با مسائلي در کتابي به نام «الفوائد الشّمسيّة» آورده است.
خلاصه ماجرا از زبان علي بن فاضل مازندراني: